تابلو «جلوه بخت تو دل میبرد از شاه و گدا» اثری دکوراتیو و شاعرانه با شعری از حافظ شیرازی است که یکی از ابیات زیبای غزل شماره ۴۷۲ دیوان حافظ را به تصویر میکشد.
در این بیت، حافظ از شکوه، زیبایی و دلربایی مخاطب سخن میگوید؛ جلوهای که آنقدر چشمگیر است که دل شاه و گدا را به یک اندازه میرباید. تقابل «شاه» و «گدا» در این بیت، گستردگی تأثیر و جذابیت محبوب را نشان میدهد؛ یعنی زیبایی و جلوه او مرزهای جایگاه، ثروت و مقام را از میان برمیدارد.
مصراع دوم، «چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی» نیز حالوهوایی عاشقانه و دعایی دارد. حافظ با آرزوی دور بودن چشم بد، محبوب را هم «جان» و هم «جانان» میخواند؛ یعنی کسی که هم مایه زندگی و جانبخشی است و هم معشوقی عزیز و دوستداشتنی.
این بیت در دیوان حافظ، غزل شماره ۴۷۲ آمده است. غزلی که در آغاز به ستایش احمد شیخ اویس، فرمانروای ایلخانی، پرداخته و این بیت نیز در وصف شکوه و اقبال او سروده شده است.
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، مشهور به حافظ، از بزرگترین شاعران و غزلسرایان زبان فارسی در قرن هشتم هجری است. شعر حافظ به دلیل زبان هنرمندانه، تصویرسازیهای ظریف و لایههای عاشقانه، عارفانه و اجتماعی، جایگاه ویژهای در ادبیات فارسی دارد.
در بسیاری از غزلهای حافظ، عشق و زیبایی در کنار مفاهیمی مانند بخت، اقبال، رندی و نگاه عمیق به زندگی دیده میشود. بیت «جلوه بخت تو دل میبرد از شاه و گدا» نیز نمونهای از زبان ستایشآمیز و لطیف اوست؛ بیتی که زیبایی و جلوه محبوب را فراتر از تفاوتهای ظاهری و اجتماعی نشان میدهد.
عنوان: جلوه بخت تو دل میبرد از شاه و گدا
شاعر: حافظ شیرازی
منبع شعر: دیوان حافظ، غزل شماره ۴۷۲
جنس قاب: ام دی اف
جنس متن: سنگ طبیعی
ابعاد: ۱۵ × ۱۵ سانتیمتر
تزئین قاب: دو پرنده سفالی روی قاب
سبک: دکوراتیو، شاعرانه و ادبی
مناسب برای دکور منزل و محل کار
مناسب قرار دادن روی میز، شلف و کتابخانه
مناسب برای علاقهمندان به شعر و ادبیات فارسی
گزینهای خاص برای هدیه